6. Weathering romp

Na volledig uitdrogen van de basislaag (grijs) wordt het ganse project met een vernislaag ingespoten. De Vallejo gloss varnisch N° 510, met airbrush, verdund met gedemineraliseerd water in een verhouding 1-1, doet de job perfect.

Eenmaal uitgehard (the morning after) is de kist klaar om lichtjes te verweren. Na grondig internetsgewijs onderzoek besluit ik de ‘cloth ‘ van de Stringbag NIET te verweren en in zijn oorspronkelijke zilvergrijze kleur te laten.

Het metalen gedeelte van de Swordfish is zeer goed afgewerkt met duidelijke panel-lijnen. Vermits ik een goed uitgeharde laag heb kan ik hier aan de slag met olieverf ‘burnt umber‘ van Van Gogh. De verdunning gebeurt met gezuiverde terpentijn (geurloos) in een verhouding 4 terpentijn op 1 deel burnt umber.

Met een fijn penseel (n° 2/0) laat ik de verf in elke lijn lopen. Deze vloeibare substantie loopt heel gemakkelijk door.

Geen zorg over de vlekken, die worden daarna met een schone doek weg gewreven. Het resultaat is een realistisch vervuild oppervlak.

3.Fuselage

Na een geslaagde ‘dry run‘, waarbij ik weer eens heb moeten constateren dat Tamiya modellen van een bijzonder hoog kwaliteitsniveau zijn, werden de twee fuselage (romp) helften gelijmd.

Het binnengedeelte (groene cockpitframe) werd op één helft vast gemonteerd waarna de andere helft voorzichtig werd aangedrukt.

In deze beginfase werden dan het staartstuk en de ophangkabels (foto-etch) gemonteerd.

Tegelijkertijd met het vleugelonderstel en het opzetstuk voor de bovenste vleugel worden de benen aangezet voor de drijvers.

Dit was het moment om de romp klaar te maken om een eerste laag Tamiya acryl XF-11 zilverchrome op te schilderen.

Het is gebleken dat het een zeer minutieus werkje is om het binnengedeelte, welke vrij goed was afgewerkt, goed af te tapen.

De combinatie Tamiya-tape en keukenrol bleken hier een goed team te vormen en hebben de klus zeer goed geklaard. OK. Dit werd aan de kant gezet, klaar om verscheept te worden naar den ‘airbrush hoek’ in afwachting van de andere in XF-11 te spuiten onderdelen.

4.Vleugels

Het monteren van de vleugels was een eenvoudig werkje.

Hier moest de keuze worden gemaakt tussen twee uitvoeringen. Uitgeklapte vleugels in operationele toestand of ingevouwen in rusttoestand op een vliegdekschip.

Zowel de bovenste als de onderste vleugels bestaan uit twee op elkaar te lijmen gedeeltes.

In een eerste fase worden de onderste wings aangepakt. Het monteren van de ophangsystemen van de flares (rood-geel) en van de smokes is in geen tijd gebeurd.

De drie klauwen voor de zwaardere bommen worden aangebracht maar zullen niet worden gebruikt.

Eenmaal alles gemonteerd kwam het moeilijker werk. Het is namelijk geen sinecure geweest om de foto-etch spandraden en kabels aan te brengen. Door het feit dat er vooraf in de romp en in de bekleding openingen moeten worden geboord dient men hierbij zeer goed de richtlijnen van de fabrikant te volgen.

Vergis u niet. Eerst en vooral uitproberen, een dry-run is noodzakelijk. Daarna alles inlijmen met cyano-acrylaat lijm (secondenlijm).

Het volledige vleugelgedeelte moet in XF-11 zilverchrome worden gespoten. Eenmaal een tweetal lagen XF-11 gespoten, was de Stringbag klaar voor de tweede fase van de montage.

5. Fuselage deel II

Het metalen gedeelte van de romp is nu aan de beurt om in de basiskleur te worden gespoten.

XF-19 (hemelgrijs) + XF-2 (mat wit) in een verhouding 2-1

Voorzichtig wordt de voorruit van de Swordfish afgeplakt om de raamsteunen in hetzelfde kleur te kunnen sprayen.

Het tapen van de ‘cloth’ (bekleding van de romp) is een secuur werkje en vergt behoorlijk wat concentratie. Het volledige staartstuk wordt ook

ingepakt (Christo zou het een mooi werkstuk  gevonden hebben).

Nadien worden de opzetstukken van de ondervleugels In mat zwart (Revell AC teerzwart) gespoten.

Het was voor mij gemakkelijker om de steunen - welke het onderste opstapstuk verbinden aan de romp - apart te spuiten om ze daarna voorzichtig samen te lijmen zonder lijmsporen na te laten.

7.Montage vleugels op romp.

Vooraleer de vleugels op de fuselage te monteren, worden de decals aangebracht met behulp van het al veelvuldig beproefde en tot ieders tevredenheid goedgekeurde product: SOL & SET.

De decals van Tamiya zijn vrij stijf en zeer goed van kwaliteit. Om ze dus vlotjes te laten invloeien met de ondergrond van ‘cloth’ en romp worden ze dus, nadat ze zijn aangebracht, vrij intens bewerkt met de weekmaker. Resultaat is een perfect aangebrachte decal, die heel mooi en zeer natuurlijk over het oppervlak ligt.

Eenmaal fuselage en vleugels gemonteerd wordt het project in de wachtruimte gezet klaar voor een laatste vernislaag.

Vernislaag wordt toegepast met Gunze Mat clear. Eenmaal opgedroogd en uitgehard (the morning after) wordt het hele toestel voorzien van een filter.

De filters (Andrea colors brown ink en ultramarijn blue ink) worden met de airbrush aangebracht in een verdunning 3 water – 1 ink.

8. De drijvers

De twee drijvers worden nog niet gemonteerd aan het vliegtuig om de goede reden dat zij moeten worden aangebracht op een gestileerde watergolf (zie verder).

Ik heb ervoor gekozen om de drijvers vast te bevestigen op het diorama en daarna het vliegtuig daarop te monteren.

Daarvoor moesten de “maten worden gepakt”. Met een paar styreen- en karton hulpstukjes welke werden vastgeplakt aan de drijvers met ‘clear fix ‘ van Humbrol was deze klus weer eens geklaard.

Hier was het probleem om de afstand tussen de drijvers zodanig stabiel te houden dat de benen van de Swordfisch er perfect konden op passen.

Ik had wel een beetje speling (een paar mm) maar moest toch redelijk secuur werken. De Clearfix deed zijn werk goed en hield gedurende de hele operatie goed stand.

OK opzij in de wachtruimte. Op naar the final touch namelijk…

de rollende golf.

Vervolg bouwverslag

Stringbag